Meranti

Merbau (Intsia bijuga)
Mirabow, Ipil, Kwila, Lumpho, Hintzy

 

Pochodzenie:

Drewno to pozyskiwane jest z kilkudziesięciu gatunków drzew z rodzaju Shorea . Drzewa tego typu występują w południowo wschodniej Azji. Naturalnie rosną w lasach deszczowych Tajlandii, Laosu, Wietnamu, Kambodży, Indonezji oraz Malezji.

Pokrój drzewa:

Meranti pozyskuje się z gatunków wytwarzających drzewa średniej wysokości oraz wysokie. Typowa średnica pni waha się od 0,07 do 1,5 m.,  pień pokryty spękaną szarobrązową korą wzmacniają deskowate napływy korzeniowe, sięgające od jego podstawy do kilku metrów wysokości.

Typ struktury:

Rozpierzchło naczyniowy, duże naczynia rozmieszczone głównie pojedynczo, rzadziej w zgrupowaniach, widocznie gołym okiem. Na 1mm2  przekroju poprzecznego znajduje się średnio od 4 do 8 naczyń.  

Biel:

Wąski, o barwie kremowej z różowym odcieniem.

Twardziel:

W świeżo przetartym drewnie twardziel zabarwiona na biało kremowo z różowym odcieniem. Pod wpływem światła drewno twardzieli nieco ciemnieje, do barwy różowo brązowej.     

Zapach:

Nie posiada charakterystycznego zapachu. 

Rysunek:

Na przekroju promieniowym czasem obecny jest pasiasty skręt włókien. Jest on delikatnie zarysowany, a pasy ze skręconymi na przemian włóknami są bardzo szerokie. Na przekroju poprzecznym  widoczne są ciągłe styczne pasma miękiszu, w którym osadzone są pionowe przewody gumożywiczne. W drewnie tym występuje także miękisz apotrachealny rozproszony. Poza tym naczynia otoczone są miękiszem wokółnaczyniowym, skrzydełkowym lub jednostronnym. Na przekrojach podłużnych  rysunek drewna wzbogacają średniej wielkości, niejednorodne promienie drzewne. Na przekroju promieniowym mają postać średniej wielkości błyszczu( ciemniejsze cętki).

Typowe Wady:

Pasiasty skręt włókien, wycieki żywiczne, zróżnicowanie kolorystyczne. 

Właściwości drewna Merbau:

Według sześciostopniowej skal gęstości jest to drewno lekkie. Opisywane drewno charakteryzuje się typową wilgotnością  punktu nasycenia włókien (około 29%). Oraz średnimi wartościami skurczów. Według klasyfikacji Monnina  meranti należy do drewna średnio kurczliwego. Ze stosunkowo małą gęstością drewna związane są przeciętne właściwości wytrzymałościowe. Na przykład średnia wytrzymałość na ściskanie wzdłuż włókien wynosi 42 Mpa. Podobnie moduł sprężystości plasuje się na średnim poziomie. 

Gatunki podobne:

Jasne odmiany mahoniowców takie jak Acajou, Sipo i Kotibe oraz Durian.  

Suszenie:

Suszenie omawianego drewna jest łatwe, przebiega szybko, bez tendencji tarcicy do powstawania pęknięć i odkształceń de sorpcyjnych.  

Obróbka:

Drewno to jest na ogół łatwe w obróbce ręcznej i maszynowej. Ze względu na skłonność do wyrywania włókien narzędzia muszą być dobrze zaostrzone. Drewno to dobrze się skrawa i łuszczy. Przy obróbce nie odnotowano szkodliwego oddziaływania pyłu drzewnego. 

Łączenie:

Jest łatwe w łączeniu za pomocą gwoździ  i wkrętów ( nie wymaga wcześniejszych nawierceń) oraz za pomocą klejenia. 

Wykończenie:

Dobrze przyjmuje środki malarskie i lakiernicze. Dzięki zamkniętej strukturze, przy niewielkim naniesieniu, powstają szczelne powłoki.

Zastosowanie:

Zastosowanie – meble, fornir, stolarka otworowa, wyposażenie wnętrz



Dostępność
26mm - KD - SE obrzynana - kl. standard & better
32mm - KD - SE obrzynana - kl. standard & better
52mm - KD - SE obrzynana - kl. standard & better

  • Właściwości mechaniczne: Obróbka nie jest trudna, klejenie dobre, gwoździowanie nie wymaga wcześniejszego nawiercania.
  • Moduł sprężystości: 10,0 GPa
  • Skurcz styczny: 8,5%
  • Skurcz promieniowy: 4,6%
  • Ciężar właściwy: 500 kg/m3 (12%)
  • Trwałość: gatunek średnio odporny na destrukcyjne działanie grzybów
  • Szkodniki drewna suchego: odporny – ryzyko ograniczone do penetracji bieli
  • Zabezpieczenia: klasa 4 – nie przyjmujący